Kto zatrudni 70-lataka ???

„Dali mi rentę po wypadku i kazali szukać pracy”

Workers’ Compensation a obowiązek szukania pracy

 

Od ubiegłego roku (2014), firmy ubezpieczeniowe Workers’ Compensation bardzo skrupulatnie przestrzegają przepisów związanych z obowiązkiem poszukiwania pracy przez osoby pobierające rentę wypadkową Workers’ Compensation. Mowa tutaj o obowiązku, który dotyczy poszkodowanych otrzymujących renty powypadkowe i chorobowe na podstawie uznanej częściowej niezdolności do pracy. Osoby te niezależnie od wieku muszą stale wykazywać „przywiązanie” do rynku pracy tj. udowadniać przed sądem Workers’ Compensation, że pomimo ograniczeń zdrowotnych spowodowanych wypadkiem przy pracy, starają się wrócić do pracy i stale poszukują zatrudnienia. W przeciwnym wypadku, firma ubezpieczeniowa ma prawo wstrzymać lub całkowicie zaprzestać wypłaty przyznanej wcześniej renty.

Zapewne wydaje się to Państwu niezrozumiałe i niesprawiedliwe. Prawo stanowi jednak, że tylko osoby aktywne zawodowo maja prawo pobierać rentę z Workers’ Compensation. Jak sama nazwa wskazuje jest to rekompensata dla pracowników, a pracownikiem jest osoba przywiązana do rynku pracy, niezależnie od tego czy stopień jej zdolności do pracy jest 1% czy 99%, czy ma 35 czy 90 lat. Tylko osoby uznane za całkowicie stale niezdolne do pracy są zwolnione z obowiązku szukania pracy. Dopóki poszkodowany pobiera rentę z Workers’ Compensation musi wykazać związek z rynkiem pracy. Nawet osiągnięcie wieku emerytalnego nie zwalnia z tego obowiązku. Można wtedy oczywiście zrezygnować z renty Workers’ Compensation i pobierać tylko emeryturę. Jednak, jeżeli poszkodowany nadal chce pobierać rentę z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, musi nawet będąc na emeryturze wykazywać, że poszukuje pracy i próbuje podjąć zatrudnienie. Być może uznają to Państwo za nielogiczne, bo skoro emeryt, to dlaczego ma szukać pracy? Jednak takie jest prawo przegłosowane przez nowojorski sejm i jeżeli pobiera się odszkodowanie przysługujące pracownikom to należy wykazywać przed sądem, że nadal pozostaje się pracownikiem gotowym podjąć zatrudnienie.

Wytłumaczę jak to wygląda w praktyce. Na pewnym etapie sprawy w Urzędzie Odszkodowań Pracowniczych (“NYS Workers Compensation Board”) uzyskaliście Państwo dożywotnią lub czasową rentę chorobową. Renta ta przyznana została na podstawie orzeczonej przez lekarzy procentowej niezdolności do pracy (od 5% do 100% niezdolności do pracy). W większości przypadków było to między 50-65% niezdolności do pracy.  Na przykładzie wygląda to następująco. Jeżeli poszkodowany przed wypadkiem lub chorobą zawodową zarabiał $ 600.00 (brutto) tygodniowo i został uznany za całkowicie (w 100%) niezdolnego do pracy otrzymywał wtedy 2/3 kwoty $ 600.00 brutto (czyli $400). Zazwyczaj każdy poszkodowany po wypadku był w 100% niezdolny do pracy, a następnie jego stan się stabilizował i poprawiał (przeważnie trwało to ok 4-5 miesięcy). Po tym okresie lekarz jeszcze raz orzekał o stopniu niezdolności do pracy i ustalał czasową lub dożywotnią rentę. Załóżmy, że stan zdrowia poszkodowanego się polepszył i sędzia ostatecznie ustalił procent dożywotniej niezdolności do pracy na poziomie 50%. W takim wypadku poszkodowany dożywotnio będzie otrzymywał tygodniowo rentę w wysokości $200 (wynikającą z następującego rachunku: $600 x 2/3 x 50% = $200). Oprócz tych osób, które miały orzeczenie o 100% niezdolności do pracy, wszyscy pozostali w trakcie pobierania renty muszą wykazać chęć powrotu do pracy. Jeżeli tego nie zrobią firma ubezpieczeniowa ma prawo czasowo wstrzymać lub całkowicie zaprzestać wypłaty przyznanej wcześniej przez sąd renty. Sędziowie w chwili obecnej skrupulatnie sprawdzają „przywiązanie” do rynku pracy przez poszkodowanych pobierających renty Workers’ Compensation. Wymagają określonych dokumentów potwierdzających i weryfikują ich wiarygodność.

Klucz jest w tym, że renty chorobowe przeznaczone są dla poszkodowanych w wyniku wypadku w pracy lub choroby zawodowej, którzy chcą pracować, jednak z związku z doznanymi w wypadku obrażeniami – nie mogą. Ponadto, są to renty tylko i wyłącznie związane z chorobą spowodowaną tym konkretnym wypadkiem w pracy. Jeżeli osoba poszkodowana wykazuje, że nie może podjąć pracy ze względu na ból kręgosłupa, a wypadek w pracy dotyczył złamanej prawej ręki, to renta może zostać wstrzymana, ponieważ firma ubezpieczeniowa nie ponosi odpowiedzialności za niezdolność do pracy spowodowaną bólem pleców, a jedynie niesprawnością prawej ręki. Ostatecznie, tak jak wspomniałem na początku, każda osoba pobierająca rentę Workers’ Compensation, która zgodnie z orzeczeniem sądu jest przynajmniej w 1% zdolna do pracy ma obowiązek stale szukać pracy w ramach swoich możliwości zdrowotnych. Ponadto nie chodzi tutaj tylko o wykazanie, że poszkodowany nie może wrócić do wykonywanego wcześniej zawodu. Ma on obowiązek szukać jakiejkolwiek pracy, nawet poniżej swoich kwalifikacji zawodowych.

I tak, poszkodowany „azbestowiec” musi szukać pracy jako na przykład pracownik ochrony, sprzedawca lub pomocnik dla chorych. Dostaję bardzo wiele telefonów od moich klientów, którzy mówią że jest to nielogiczne. Bo kto przyjmie ich do pracy jeżeli mają już 70 lat? Prawdą jest, że nawet jak będą mieli 90 lat i nadal będą chcieli pobierać rentę wypadkową Workers’ Compensation będą musieli udowodnić, że chcą pracować, ale nie mogą znaleźć zatrudnienia ze względu na doznany w związku z wypadkiem uszczerbek na zdrowiu, a nie ze względu na inne dolegliwości czy wiek. Jak prawidłowo wykazać przed sądem swoje przywiązanie do rynku pracy i chęć podjęcia zatrudnienia opiszę w następnym artykule.

Zapraszam do mojego biura: 79 Greenpoint Ave, Brooklyn, N.Y. 11222, tel. (718) 389-0450.

Andrzej Kaminski, Esq.